आखा अस्पताल

राजधानीमा अचेल त्यसै आ“खा दुख्छ । अनेकथरी हर्ेर्नुपर्ने बाध्यता छ राजधानीमा । अनि, आ“खा दुख्दैन - म आ“खा ज“चाउन आ“खा अस्पताल पुगे“ । तर, त्यहा“ मेरो आ“खाले झन् अनौठो दृश्य देख्नुपर्‍यो । आ“खा ज“चाउने बिरामीहरूको लाइनमा नेकपा माओवादीका झन्डै सबै नेताहरू उभिरहेका थिए  । यो के भएछ - माओवादीका जम्मै नेताहरूलाई एकैचोटि आ“खा दुख्ने रोग लागेछ - लाइनमा कमरेड अनन्त, कमरेड बादल, कमरेड बलदेव, कमरेड पासाङ, कमरेड राकेश, कमरेड किरण... करबिकरबि सबै वरष्िठ नेताहरू थिए । नेता मात्र होइन, कार्यकर्ताहरूको पनि भीडभाड थियो ।

मैले विस्तारै एक जना कमरेडलाई सोधे“, "यो के भयो कमरेड - साम्राज्यवादीहरूले पार्टर्ी्क्तिमाथि विषालु ग्यासै प्रहार गरेछन् कि क्या हो - सबैका आ“खा दुखेछन् ।"

उनले भने, "कुरो त्यस्तो होइन मित्र  । हामी वास्तवमा आ“खा दुखेर ज“चाउन आएका होइनौ“ । हाम्रा अध्यक्ष कमरेडले दिनुभएको निर्देशनको पालना गर्न आएका हौ“ ।"

"के उहा“ले तपाईंहरू सबैलाई आ“खा ज“चाऊ भनेर निर्देशन दिनुभएको हो -" मैले सोधे“ ।

उनले भने, "सीधै आ“खा ज“चाऊ त भन्नुभएको होइन । तर, उहा“को निर्देशन पालना गर्न आ“खा भने ज“चाउनैपर्ने अवस्था छ । उहा“ले भन्नुभएको छ, अब नया“ परििस्थतिमा हामीले अरूलाई हर्ेर्ने आफ्नो आ“खा बदल्नर्ुपर्छ । बस्, हामी आफ्नो आ“खा बदल्न आ“खा अस्पताल आएका हौ“ ।"

कमरेडको जिम्मेवार जवाफले म किञ्चित अकमकाए“ । तैपनि सोधे“, "अस्पतालले बदलिदिन्छ त तपाईंहरूको आ“खा -"

"नबदली सुख -" उनले भने, "आ“खा अस्पतालले नै आ“खा बदल्दैन भने अरू कसले बदल्छ - नेपालमा आ“खा बदल्ने ठाउ“ अरू पनि छ जस्तो त मलाई लाग्दैन । हामी त यही“ बदल्छौ“ ।"

उहा“हरू आ“खा नबदली यहा“बाट जानुहोला जस्तो लागेन । अतः मेरो ज“चाउने पालो नआउने निश्चित ठानेर म घरतिर फर्कें ।

अध्यक्षको अपहरण

आपर्ूर्तिमन्त्री श्यामसुन्दर गुप्तामाथि आफ्नै पार्टर्ीध्यक्ष आनन्दीदेवी सिंहलाई अपहरण गरेको आरोप लागेको छ । केही समयदेखि नेपालमा आपर्ूर्तिमन्त्रीको काम पेट्रोल बेपत्ता गर्नु, ग्यास बेपत्ता गर्नु, खाने तेल बेपत्ता गर्नुमा केन्द्रित थियो । अब पार्टर्ीे अध्यक्ष बेपत्ता गर्नतिर पनि विस्तारति भएछ ।

"मन्त्रीजस्तो भएर आफ्नै पार्टर्ीे अध्यक्षलाई अपहरण गर्नुहुन्छ -" कसैले मन्त्री गुप्तालाई सोधेछ । जवाफमा उहा“ले भन्नुभएछ, "अपहरण गरे“ त आफ्नै पार्टर्ीे अध्यक्षलाई गरे“, थोडै तपाईंको पार्टर्ीे अध्यक्षलाई गरेको छु -"

त्यसो त नेपालमा अपहरण अब आमकुरा भइसक्यो  । तर पनि मन्त्रीजस्तो मान्छेले अपहरण कार्य गरेपछि त्यहा“ केही प्रश्न उठ्नु स्वाभाविक हो । किनभने, नेपालमा अपहरण मन्त्रीले गररिहनुपर्ने कामै होइन । उहा“ले अह्राए मात्र पुग्छ, अपहरण गर्नेहरूको पूरा ग्याङै यहा“ मौजुद छ । बरु उहा“ले समेत अपहरण गरेकाले यो व्यवसायमाथि नै सरकारी हस्तक्षेप हुन पुगेको प्रतीत हुन्छ । मन्त्रीको यस कार्यबाट देशका अपहरण व्यवसायीहरू आक्रोशित भएको हुनर्ुपर्छ । के अबउप्रान्त सरकारले अपहरण कार्य आफ“ै सञ्चालन गर्ने योजना बनाएको हो - देशमा भएका जम्मै उद्योग-कलकारखाना सरकारले निजी क्षेत्रलाई दिइरहेको छ तर निजी क्षेत्रले गर्दै आएको अपहरण व्यवसाय भने आफूले गर्न खोजिरहेको छ । भन्ने बेला निजी क्षेत्रलाई प्रोत्साहित गर्र्छौं भन्ने, गर्ने बेलाचाहि“ निजी क्षेत्रको काममा समेत हस्तक्षेप गर्ने † यो कस्तो सरकारी नीति हो - के यस्तो तालले प्रचण्डले भनेजस्तो पु“जीवादको विकास हुन्छ - मन्त्रीजस्तो मान्छे आफ“ै अपहरण व्यवसायमा आए भने अरू सानातिना व्यवसायीले कसरी चलाउने - मन्त्री आफ“ैले चलाएको व्यवसायस“ग अरूले त प्रतिस्पर्धा नै गर्न सक्दैन । के यतातिर सरकारले सोच्नुपर्दैन -