Untitled Document
HOMETHE KATHMANDU POSTKANTIPURSAPTAHIKNARI
Kathmandu, Sunday, April 13, 2008
Note: Please click CTRl+F5 for latest updated view
(Baisakh 01, 2065)
Untitled Document

PAST ISSUES

नेपाल
झटारो
चरितचर्चा
आँखीझ्याल
संस्मरण
हिड्दा हिड्दै
अभिमत
दृष्टिकोण
विचार
प्रहरी
आवरण 
राजनीति
संविधानसभा
टिप्पणी
अपराध
अर्थ 
खेलकुद
बसिबियालो
जीवन र कला  
साहित्य
पुस्तक
इन्द्रेणी
नोटबुक
 

संस्मरण

भूमिगत राजनीतिबाट खुला चुनावमा


माधवकुमार नेपाल

अनि, मदनको सम्झना आउछ

हाम्रो पार्टर्ीी सबैभन्दा पहिले अल्पमतका रूपमा लिखित मत २०३७ सालमा पर ेको हो । त्यसबेला पहिलोपटक फर क मत र ाख्ने कमर ेड मदन भण्डार ी, म र कमर ेड वामदेव गौतम थियौ“ । हामीले नेपाली समाजको प्रधान अन्तर विर ोध के हो भन्नेबार  ेमा फर क मत र ाखेका थियौ“ । त्यसमा अन्य कमर ेडहरू सहमत हुनुभएन  ।

०३७ सालमा प्रधान अन्तर विर ोधका विषयमा विवाद भयो । यसर ी नै ०३९ मा शान्ति क्ष्ँेत्रको प्रस् ताव र कार्यक्रमका बार ेमा विवाद भयो । यति हु“दाहु“दै पनि पार्टर्ीी जे निर्ण्र्ाागर ेको थियो, हामीले त्यसलाई जस् ताको तस् तै कार्यक्ष्ँेत्रमा पुर्‍यायौ“ । हामी तल कार्यकर्ताका बीचमा जा“दा कार्यकर्ताहरूको धार णा ठ्याक्कै हामीसित मिल्थ्यो । पार्टर्ीीे निर्ण्र्ााा रूपमा हामीले त्यहा“ र ाखेको तर्कको उनीहरूले खण्डन गर्ने गर्थे । तर पनि, हामी अनेकौ“ तर्क अगाडि सार ी उनीहरूको धार णाको खण्डन गर ेर पार्टर्ीीे धार णा र  ाख्ने गथ्र्यौं, त्यसलाई स् थापित गर्ने कोसिस गथ्र्यौं । हामीलाई मनमनमा लाग्थ्यो, कार्यकर्ताले ठीक भनिर हेका छन्  । तर पनि, हामी अनुशासित भएर आधिकारि क विचार कै पक्ष्ँमा बोल्थ्यौ“ ।

हामीले आफूलाई पृथक् देखाउने र हर मा आफ्नो फर क विचार लाई अलिकति पनि कही“कतै चुहाएनौ“ । मदन भण्डार  ी यसमा अत्यन्त होसियार र इमानदार हुनुहुन्थ्यो । मदन भण्डार  ी, जीवर ाज आश्रति र म कडाइका साथ पार्टर्ीीे विचार को पक्षमा उभियौ“ । आफू असहमत हु“दाहु“दै पनि पार्टर्ीीे निर्ण्र्ाााई निर्ःर्सत रूपमा पालना गर्ने, पार्टर्ीीदा भिन्न धार णा भए पनि त्यो कमिटीमा मात्रै र ाख्ने र अनुशासन पालना गर्ने सवालमा कमर ेड मदन भण्डार ी निकै अगाडि हुनुहुन्थ्यो । उहा“बाट हामी त्यतिबेला पनि सिक्न खोज्थ्यौ“, जुन अहिले पनि अनुकर णीय छ  ।

मदन भण्डार ीमा पदप्रति पटक्कै आशक्ति थिएन  । यो कुर ा उहा“बाट सबैले सिक्नर्ुपर्छ । पार्टर्ीी मतभेद हुन सक्छन् । तर , जहा“तही“ मतभेद पोख्दै हि“ड्नुह“ुदैन भन्ने कुर ा मदनबाट सिक्नर्ुपर्छ । मतभेद छन् भन्दैमा आफूलाई फर  क देखाउने प्रवृत्ति त्याग्नर्ुपर्छ । पार्टर्ीीे निर्ण्र्ाानिर्ःर्सत रूपमा पालना गर ेर एउटा अनुशासित योद्धाका रूपमा आफूलाई प्रस्  तुत गर्नुपर्छ भन्ने कुर ाको उहा“ उदाहर ण हुनुहुन्थ्यो । मतभेद हु“दैमा उहा“ले कहिल्यै कटुता र ाख्नुभएन ।

त्यतिबेलाका पार्टर्ीी धेर ैजसो काममा हाम्रँे सामूहिक सर सल्लाह नै हुन्थ्यो । अन्तर विर ोधहरूको व्यवस्  थापनमा पनि सामूहिक प्रयास नै गरि न्थ्यो । त्यसमा महासचिवका रूपमा मदन भण्डार ीको भूमिका सधै“ निर्ण्ाायक हुन्थ्यो । तर  , अन्तर विर ोधहरूको सहज व्यवस् थापनका लागि वातावर ण बनाउने काममा कमिटीका अरू सदस् यहरू संलग्न हुने गर्नुहुन्थ्यो । पार्टर्ीीत्रका द्वन्द्व, अन्तर विर ोध, तल्लो कमिटीका द्वन्द्व, महासचिवस“गको द्वन्द्व, पार्टर्ीीत्रको तीतोपिर ो हटाउन र  बैठकको वातावर ण सुगम बनाउन हामी प्रयत्न र पहल गथ्र्यौं । कोही साथी रि सायो र गाला हुप्प बनायो भने त्यसको समाधान हामी तुरुन्तै खोज्थ्यौ“ ।

यी सबै कुर ामा मदन कमर ेडले सधै“ प्रोत्साहन गर्नुहुन्थ्यो । जतिसक्दो चा“डो यस् ता कामहरू गर्नुपर्छ भन्ने उहा“को जोड र हन्थ्यो । महासचिव संस् था हो र त्यस संस् थालाई अनिवार्य रूपले सबैले सहयोग गर्नुपर्छ भन्नेमा हामी स् पष्ट थियौ“ । मदन कमर ेडले यस प्रकार को भूमिकालाई सर ाहना पनि गर्नुहुन्थ्यो । त्यसो भएर पनि धेर ै जिम्मेवार ीहरू म पाउ“थे“  । पार्टर्ीीकता, अन्य समूहस“गको वार्ता, आन्दोलन सञ्चालन, सङ्गठनहरू खोल्नेजस् ता धेर ै कामको जिम्मेवार ी मैले पाउने गथे“ । पार्टर्ीीेडक्वार्टर स“ग नजिक भएको र काठमाडौ“को जिम्मेवार  भएको हुनाले पनि मैले यी जिम्मेवार ीहरू बहन गर्नुपर्थ्याे  ।

त्यसबेला मेर ा अर्का घनिष्ठ सहयोद्धा हुनुहुन्थ्यो- कमर ेड जीवर ाज आश्रति । म उहा“लाई सम्मान गर्थें, उहा“ मलाई सम्मान गर्नुहुन्थ्यो । उहा“को आफ्नै पाकोपन थियो, मेर ो आफ्नै सक्रियता थियो । अनि, मदन कमर ेडको आफ्नै गम्भीर ता थियो । यी तीनवटैको समायोजना त्यतिबेलाको पार्टर्ीीाममा हुन्थ्यो  । खुट्टा तान्ने र नकार ात्मक कुर ाहरू प्रचार गर्ने काम कहिल्यै पनि हु“दैनथ्यो । केही कुर ा खट्कि“दा सीधै मदनस“ग हामी भन्थ्यौ“, उहा“लाई कसैको बार ेमा केही कुर ा लाग्दा उहा“ पनि सीधै भन्नुहुन्थ्यो  । हामी तीन जनाको कमिटी हुन्थ्यो, केही कुर ाबार े निर्ण्र्ाालि“दा त्यसको बैठक नै बस् थ्यो । पछि जेएन खनालसहितको पोलिटब्युर  ो हु“दा पनि हामी त्यस् तै गथ्र्यौं ।

पार्टर्ीीीवनमा मेर ा मनमा बज्रपात भएको ०३८ सालमा हो । त्यतिखेर सीपी -मैनाली) हाम्रो महासचिव हुनुहुन्थ्यो  । उहा“ एउटा गम्भीर दर्ुघटनामा घाइते हुनुभयो । त्यतिखेर मलाई भाउन्न भएको थियो, म स् तब्ध मात्र भएको थिइन“, र ोएको पनि थिए“ । अब यो पार्टर्ीीे भविष्य के हुन्छ भनेर म बहुत चिन्तित थिए“ । त्यतिबेला अलि आत्मविश्वास नभएर पनि होला, म अत्यन्तै चिन्तित भएको थिए“ । त्यतिबेला सीपी हाम्रो बहुत सम्मानित नेता हुनुहुन्थ्यो । उहा“लाई प्रँधिकार घोषणा गर्नुपर्छ भन्ने धार णा पनि अघि आएको थियो । त्यो स् वाभाविक हुनेजस् तो स्  िथति पनि देखिएको थियो । यसकार ण नै होला, त्यो दर्ुघटनाबाट म धेर ै दुःखित भएको थिए“ ।

यस् तै घटना मेर ो जीवनमा फेरि दोहोरि यो ०५० सालमा । मदन कमर ेडको जुन किसिमको व्यक्तित्व थियो, जुन किसिमको क्षमता थियो, पार्टर्ीीई 'जनताको बहुदलीय जनवाद'जस्  तो यथार्थ र समयानुकूल सिद्धान्तले जसर ी उहा“ले हा“क्नुभएको थियो, त्यसले गर्दा मदन सबै किसिमले हाम्रँे नेताका रूपमा स् थापित भइसक्नुभएको थियो । वैचारि क सुस् पष्टता, बदलिएको विश्वलाई हर्ेर्ने दृष्टिकोण, नेपाली क्रान्तिको नया“ कार्यक्रम र सोच, पार्टर्ीीनर्माणको धार णा, पार्टर्ीीई हा“क्ने कुशलता एवम् सबैलाई समेटेर लिने खुबीजस् ता उहा“का विशिष्ट गुणहरू सम्झेर म मर्माहत र स् तब्ध भए“ । एकछिनसम्म मैले केही सोच्नै सकिन“, मैले यो के सुने“ - म अहिले कहा“ छु - त्यो खबर सुन्नेबित्तिकै म कुद्दै बागबजार गए“, पार्टर्ीीार्यालय । त्यहा“ मैले लेखनाथ कोइर ालास“ग सोधे“, के खबर हो - त्यसपछि म झन् हतप्रभ भए“  । त्यसपछि तुरुन्तै गाडी चढेर चितवन पुगे“ । त्यहा“ पुगेपछि त्यो ठाउ“ हेर े“ । त्यहा“ र हनुभएका कमर ेडहरूलाई आवश्यक निर्देशन दिए“ । त्यहा“को जिम्मा वामदेव कमर ेडलाई दिएर म यता फर्कें ।

हामीले कमर ेड मदनको नेतृत्वमा पार्टर्ीी अब ठूलो फड्को मार्नेछ र नया“ परि स् िथतिको सशक्त रूपले सामना गर्नेछ भन्ने आशा र विश्वास गरि र हेका बेला यस् तो के बज्रपात आइलाग्यो † त्यो पनि एक जना होइन, दर्ुइ-दर्ुइ जना कमर ेड  † म त्यतिबेलाको पीडालाई सम्भिmन मात्र सक्छु । पार्टर्ीीथि त ठूलो बज्रपात थियो नै, ममाथि पनि त्यो ठूलो बज्रपात थियो  । उहा“हरू दुवै जना मेर ो अत्यन्तै मिल्ने र घनिष्ट साथी हुनुहुन्थ्यो  । यो एउटा अस् वाभाविक मात्र होइन, हाम्रो पार्टर्ीी पार्टर्ीीे नेतृत्वपङ्क्तिलाई तहसनहस बनाउने प्रतिक्रियावादीहरूको ठूलो षड्यन्त्र हो भन्ने मलाई त्यति बेलै लाग्यो ।

उहा“का जुन विशिष्ट खुबीहरू थिए, अरूमा ती छैनन् भन्ने हामीलाई थाहा थियो । तर पनि, पार्टर्ीीई अगाडि बढाउनुपर्ने चुनौती हाम्रँअगाडि थियो । त्यस् तो अपूर णीय क्ष्ँति कसर ी पूर ा गर्ने - त्यो क्षति पूर ा गर्ने भनेको सबैका क्षमताहरूको संयोजन र सबैका बीचमा नया“ एकताको स् थापना हो । सबैमा दृढ आत्मसङ्कल्प र आत्मविश्वास चाहिन्छ भन्ने सोचे“  । दृढ आत्मविश्वासले यो बोक्न सकिन्छ र चुनौतीको सामना गर्न सकिन्छ । यो पार्टर्ीी योग्यता, क्षमता र प्रतिभा भएका साथीहरू छन्, तिनीहरूलाई थप क्रियाशील पार्नुपर्छ । सबै इमानदार र  निष्ठाका साथ लाग्ने हो भने मदन भण्डार ीले छाडेर गएको यो पार्टर्ीीे जिम्मेवार ी र उहा“को अधुर ो सपना हामी पूर ा गर्न सक्छौ“ भन्ने पनि मलाई लाग्यो ।

०५० जेठ ९ गतेको दिन जब साथीहरूले मलाई महासचिवमा प्रस् तावित गर्नुभयो, वास् तवमा त्यतिखेर ममा एक किसिमको आत्मविश्वास आयो कि म यो पार्टर्ीीई सबै कमर ेडहरूको सहयोगबाट अगाडि बढाउन सक्छु । सबैका खुबी र क्ष्ँमताहरूलाई र ाम्रर  ी प्रयोग गर ेर यो पार्टर्ीीई एकताबद्ध रूपमा अगाडि लैजानर्ुपर्छ भनेर मैले त्यतिबेला बैठकमा पनि भनेको थिए“ । सबैस“ग शोकलाई शक्तिमा बदल्न र मनमा भएको पीडा र द्विविधालाई हटाएर दृढताका साथ अघि बढ्न मैले आग्रह गर े“ । मदन भण्डार ीको अभावलाई पर्ूर्ति गर्न र उहा“को सपना साकार पार्न हामी बा“चेकाहरूले प्रयत्न गर्नुपर्छ । कमर ेडहरू † निर ाशालाई हटाउनुहोस्, दृढता र आत्मविश्वासका साथ अघि बढ्नुहोस् भनेर मैले आह्वान पनि गर े“ ।

मदन भण्डार ी कमर ेड र हनुभएको भए पार्टर्ीी अझै धेर ै प्रगति गथ्र्यो होला । पार्टर्ीीई अझै नया“ उचाइमा पुर्‍याउन सकिन्थ्यो होला । तर , दुःखको कुर ा उहा“ धेर ै समय हाम्रो साथमा र हनुभएन । यस् तो अवस् थामा हामीले पनि सक्दो प्रयास गर्नुपर्छ । आखिर पार्टर्ीीे नेतृत्व कसैले न कसैले गर्नुपथ्र्यो । त्यस् तो परि स् िथतिमा मैले त्यो जिम्मेवार  ी पाए“ । मैले माथि पनि उल्लेख गर े“, मदन भण्डार ीको त्यस विर ासतलाई हामी सबैको सामूहिक बुद्धि, क्ष्ँमता र खुबीका आधार मा अगाडि लिइनर्ुपर्छ । हामीले उहा“को अवसानपछि त्यही गरि र हेका छौ“ भन्ने मलाई लाग्छ ।

हामीले मदन भण्डार ीलाई गुमायौ“, जीवर ाज आश्रतिलाई गुमायौ“ । यसबीचमा हाम्रो पार्टर्ीीे अभिभावकका रूपमा र हनुभएका विश्वमै परि चित नेपालको कम्युनिस् ट आन्दोलनका शिखर पुरुष कमर ेड मनमोहन अधिकार ीलाई गुमायौ“ । पार्टर्ीीाधाआधा शक्तिमा विभाजित भयो । यी सबै परि स् िथतिलाई हामीले चिर्न सक्यौ“ । नेपाली काङ्ग्रेसको धा“धलीलाई चिर ेर पार्टर्ीीई संसद्मा ठूलो दलका रूपमा स् थापित गर्‍यौ“ । नेपालमा पहिलोपटक कम्युनिस् ट पार्टर्ीीई सर कार गठन गर्ने तहमा पुर्‍यायौ“  । सक्ष्ँम र जनप्रिय सर कार निर्माण गर ेर नेपालको इतिहासमा एउटा कर्ीर्तिमान नै कायम गर्‍यौ“ । यसमा मेर ो मात्रै योगदान छैन । सबै कमर ेडहरूको खुबी र क्ष्ँमताको उपयोग एवम् सहयोग नभइदिएको भए पार्टर्ीीई यो विन्दुमा ल्याइपुर्‍याउन सक्ने थिएनौ“ । यी सबै काममा कमर ेड मदन भण्डार ीको वैचारि क मार्गदर्शन र हेको छ ।

जब वैचारि क उल्झनहरू देखिन्छन्, तब उहा“को सम्झना आउ“छ । जब प्रतिपक्षीहरूस“ग द्वन्द्व देखापर्छ, त्यतिखेर  उहा“को सम्झना आउ“छ । जब आन्दोलनमा जनतालाई परि चालित गर्नुपर्ने अवस् था आउ“छ, लाखौ“लाख जनतालाई सडकमा उतार्न र उनीहरूको र  गत उमाल्नका लागि उहा“को सम्झना आउ“छ । पार्टर्ीी नीति निर्माण गर्नुपर्ने अवस् था आउ“दा र उहा“को विश्लेषण, दृष्टिकोण र  जनताको बहुदलीय जनवादको अवधार णालाई अगाडि बढाउ“दा उहा“को सम्झना आउ“छ ।

हामी सबैले उहा“को पदचिन्ह अनुसर ण गर्ने प्रयत्न गरि र हेका छौ“, मैले पनि गरि र हेको छु । मदन कमर  ेडको उचाइ धेर ै माथि थियो । नेपालको कम्युनिस् ट आन्दोलनमा उहा“ले जुन वैचारि क उचाइ हासिल गर्नुभयो, त्यो अरू कुनै नेताले हासिल गर्न सकेको छैन । उहा“ प्रतिभा सम्पन्न धेर ै गुणहरू भएको धनी हुनुहुन्थ्यो । विचार र र ाजनीतिको क्ष्ँेत्रमा मात्र होइन, साहित्यको क्ष्ँेत्रमा पनि उहा“ उत्तिकै पोख्त हुनुहुन्थ्यो  । हामीलाई उहा“स“ग तुलना गर्नै मिल्दैन । हामी त उहा“बाट सिक्दै र उहा“का पदचिन्हहरूलाई अनुसर ण गर्दै अगाडि बढ्ने विद्यार्थी हौ“ । त्यस अर्थमा उहा“लाई हामीले गुरुका रूपमा पनि लिनर्ुपर्छ  ।

मदनबाट अब हामीले सिक्न र प्रेर णा लिन मात्र बा“की छ । किनभने, बितेका मान्छेलाई हामी ब्यू“ताउन सक्दैनौ“  । उहा“बाट हामी के सिक्छौ“ - त्यो महत्त्वपर्ूण्ा कुर ा हो  । उहा“का र ाम्रँ गुणहरू र र ाम्रँ पक्ष्ँहरूबाट सिक्न सकेनौ“ र त्यसलाई अनुसर ण गर्न सकेनौ“ भने उहा“प्रति अपमान हुन्छ  । हामीलाई अघि बढ्न उहा“ले दिनुभएको हौसला र प्रेर णा ग्रहण गर्न सकेनौ“ भने उहा“प्रति सम्मान हु“दैन । मदन भण्डार ीको नाम खालि आफ्नो स् वार्थसिद्धिका लागि प्रयोग गर्‍यौ“ भने यो कृतघ्नताबाहेक अरू केही पनि हुन सक्दैन ।

अवश्य पनि यस् ता प्रतिभाशाली व्यक्तिको आयु अझै लामो भइदिएको भए उहा“बाट र ाष्ट्र निकै लाभान्वित हुने थियो । तर , परि स् िथतिको जुन कठोर फैसला छ, त्यसलाई हामीले स् वीकार गर्नैपर्छ । हर ेक जटिल र चुनौतीपर्ूण्ा अवस्  थामा देशलाई उहा“जस् तो निर्भीक र दूर दृष्टि भएको व्यक्तिको आवश्यकता खट्किइर हन्छ । उहा“प्रतिको सच्चा सम्मान र श्रद्धा भनेको जटिल परि स् िथतिमा दृढताका साथ अघि बढ्नु र आफ्नो दायित्व पूर ा गर्नु नै हो भन्ने मलाई लाग्छ ।

-नेकपा एमालेका तत्कालीन महासचिव मदनकुमार  भण्डार ीको १५औ“ वाषिर्क तिथिका अवसर मा एमाले नेता माधवकुमार  नेपालद्वार ा लिखित नेपाली क्रान्तिको सिद्धान्त ः जनताको बहुदलीय जनवाद पुस् तकबाट सम्पादनसहित साभार


Untitled Document
Send your comments & suggestions to us at e-mail

© 2007, Ekantipur